"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2134 Esas, 2021/1651 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2018/432 Esas, 2020/349 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereği 150 tam gün karşılığı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/2134 Esas, 2021/1651 sayılı Kararı ile katılan vekili ile sanığın istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrasında düzenlenen hak yoksunluğu bakımından hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkemeye sunduğu dilekçelerin okunmadığına, vekaletin geçersiz olduğuna, dolayısıyla avukatlık sorumluluğunun bulunmadığına, tanıklarının dinlenmediğine, mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz istemi, iki kez irtikap ve on kez görevi kötüye kullanma suçu sübut bulmasına rağmen, tek ceza verildiğine, sanığa verilen cezanın az olduğuna, mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekili ile sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.