"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/59 Esas, 2014/76 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2014 tarihli ve 2014/59 Esas, 2014/76 sayılı Kararının katılan ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen beraat kararının hem katılan şirket hem de şikayetçi vekili olan Av. ... tarafından temyiz edildiği, temyiz talebinin sanığın kamu davasına konu eylemi ile birlikte dava dışı şikayetçiye karşı gerçekleştirdiği belirtilen eylemi kapsadığı, bu haliyle dava konusu olmayan bir hususun temyiz incelemesine konu edilemeyeceği, bunun yanında şikayetçinin katılan şirketi temsile yetkisi de bulunmadığından vekilinin şirket yönünden şikayetçi adına verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca katılan şirket adına vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2013 tarihli ve 2013/24304 Soruşturma, 2013/7079 Esas, 2013/440 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2. Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2013 tarihli ve 2013/114 Esas, 2013/79 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Ankara Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2014 tarihli ve 2014/59 Esas, 2014/76 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraatine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ve şikayetçi vekili, sanık hakkında kurulan beraat kararını katılan şirket adına dava konusu eylem yönünden sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu ve cezalandırılması gerektiğinden, şikayetçi adına ise katılan şirketin ortağı olması nedeniyle suçtan zarar gördüğü halde gerekçesiz olarak katılma talebinin reddedildiğinden ve dava konusu dışında bir kısım eylemlerle şikayetçiyi de zarara uğrattığından bahisle bozulması talebiyle temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.02.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2014 tarihli ve 2014/59 Esas, 2014/76 sayılı Kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, ek Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2014 tarihli ve 2014/59 Esas, 2014/76 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.10.2023 tarihinde karar verildi.