"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2278 E., 2019/1573 K.
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.06.2019 tarihli ve 2018/2278 Esas, 2019/1573 sayılı Kararın katılan ... ile şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Şikayetçi Mersin Vergi Dairesi Başkanlığına 16.05.2016 tarihinde usulüne uygun olarak iddianame ve duruşma günü tebliğ edildiği halde, davaya usulen katılıp katılan sıfatını almadığı, 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, bu itibarla aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği katılan ...'ın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/669 Esas, 2018/231 sayılı Kararı ile sanık hakkında; katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle atılı tefecilik suçunu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 62, 52/1, 2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 75 gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince de hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
2.Kararın şikayetçi kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/2278 Esas, 2019/1573 sayılı Kararı ile şikayetçi kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ...'ın temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan beraat kararının bozularak sanığın mahkumiyetine karar verilmesine,
Şikayetçi kurum vekilinin temyizi; sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozularak mahkumiyetine karar verilmesi lüzumuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında verdiği beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ...'ın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/2278 Esas, 2019/1573 sayılı Kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereği, ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.05.2024 tarihinde karar verildi.