"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/723 Esas, 2021/1558 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2016/595 Esas, 2019/104 sayılı Kararı ile sanık hakkında, tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereği ertelenmesine ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hâk yoksunlukları uygulanmasına hükmedilmiştir.
2.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2020/723 Esas, 2021/1558 sayılı Kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin temyiz istemi; dosya kapsamında toplanan deliller nazara alındığında sanık ...'in suçunun sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan beraat kararının bozulmasına karar verilmesi lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tebliğname'de ismine yer verilen sanık ... hakkında bir temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında verdiği beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin Kararında katılan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.10.2024 tarihinde karar verildi.