"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/483 Esas, 2022/756 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2020 tarihli ve 2018/258 Esas, 2020/317 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine hükmedilmiştir.
2)Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılama neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/756 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, şikâyete ve yargılamaya konu olayın, katılanın muvazaa nedeniyle tapu iptal ve tescil davası açması için sanığa vekâlet ile birlikte dava masrafları için kullanması amacıyla 37.000,00 TL ve avukatlık ücretî olarak da 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 42.000,00 TL ödemesi bilahare katılanın davalılar ile uzlaştığı için dava açmaktan vazgeçmesi üzerine bu hususu sanık avukata bildirerek masraflar için kullanması amacıyla vermiş olduğu 37.000,00 TL’nin iadesini istemesine karşın sanık avukatın her defasında katılanı oyalayarak kendisine verilen 37.000,00 TL üzerinde zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğuna, kendisine duyulan güveni suiistimal ettiğine, bunun yanı sıra sanığın görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle katılanın mağduriyetine ve zararına neden olup kendisine haksız menfaat sağladığından cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.10.2024 tarihinde karar verildi.