"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/407 Esas, 2022/2034 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/120 Esas, 2020/239 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/407 Esas, 2022/2034 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçun yasal unsurları oluşmadığına, suça konu hükmün temyizi halinde Yargıtay'ın kararı bozmayacağına, usul ve yasaya aykırı olan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için objektif cezalandırma şartı olan "kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına neden olma" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" koşullarından birinin de mevcut olması gerektiği gözetilerek; Yalova Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarih, 2018/1335 Esas, 2018/1153 Karar sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan katılanın müdafiliğini üstlendiği, katılan hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı 31.07.2018 tarihinde tebliğ aldığı halde süresinde temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine neden olduğu iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın, belirtilen hükmü usulüne uygun olarak tebliğ almadığına dair savunması üzerinde durularak anılan kararın temyiz edilip edilmediği, edilmiş ise kim tarafından temyiz edildiği ve sonucunun ne olduğu araştırılarak, objektif cezalandırma koşullarının ne şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek biçimde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.11.2024 tarihinde karar verildi.