"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1627 Esas, 2022/1595 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/255 Esas, 2022/228 sayılı Kararı ile sanığın ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 43/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 3.720 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/1627 Esas, 2022/1595 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın, yargılamanın her aşamasında katılanı bilgilendirdiğine, katılanın maddî durumunun el vermemesi nedeniyle söz konusu dosya için gerekli teminat ve harç bedellerini ikmal edemeyeceğini sanığın ofisinde ve telefonda defaatle dile getirdiğine, sanık hakkında sadece müvekkilinin yazılı onayını almadığı gerekçesi ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve söz konusu teminat miktarının yatırılması ve sonucunda taşınmaz üzerine tedbir konulması durumunda dahi yerleşik Yargıtay kararları uyarınca taşınmaz kaydına konulan ihtiyatî tedbir şerhinin cebr-î satışı engellemeyeceğinin açık bir şekilde belirtildiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün gerekçe bölümünde " ... şartları oluştuğundan hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur... " ibaresine yer verildiği halde hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında " ... Sanığın kişilik özellikleri gözetilerek bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi gereği bu suça ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına ... " ibaresine yer verilmek suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunmuş ise de sanığın, suç tarihi itibariyle adlî sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil ettiği gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.11.2024 tarihinde karar verildi.