"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1713 E., 2022/1268 K.
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2021/130 Esas, 2022/225 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezasına hükmolunmuştur.
2.İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1713 Esas, 2022/1268 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, ödeme yapıldığına ilişkin bir delil olmadığına, ödemenin tanıklar ile delillendirilemeyeceğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, usul kuralına uyulup delillerin okunmadığına ve tartışmaya açılmadığına, vekalet verilmesinin vekalet ilişkisi kurulduğu anlamına gelmeyeceğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin takdirinde isabetsizlik yapılarak verilen mahkumiyet kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen ve sübutu kabul edilen görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hakkında aynı Kanun'un 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Aleyhe temyiz olmadığından ayrıca hüküm fıkrasında, adli para cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesine yer verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ise sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında sanığın temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2024 tarihinde karar verildi.