"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/757 Esas, 2022/2273 Karar
SUÇ : Zincirleme tefecilik
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.01.2023 tarihli ve 2021/757 Esas, 2022/2273 sayılı ek Kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1) Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2015/575 Esas, 2018/795 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
2) Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2021/757 Esas, 2022/2273 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönünden düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiği, dosya kapsamına göre sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunmasının hatalı olduğu, temyiz isteğinin reddine dair ek kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu sebepleriyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.12.2022 tarihli asıl Karara ve 17.01.2023 tarihli ek Karara yönelik temyiz isteminde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
Tebliğnamede adına yer verilen sanık ... hakkında bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinin "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" ile (b) bendinin "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz edilemeyeceğine dair hükümleri ile aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.