"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/635 Esas, 2022/2242 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesine eklenen beşinci fıkra uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/134 Esas, 2022/63 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1. maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/635 Esas, 2022/2242 sayılı Kararı ile "...avukatlık hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmasına," ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmak ve yerine "...TCK'nın 53/1-(e) maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suç kastı olmadığından atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, şikayetçinin zararını gidermesi konusunda tarafına süre verilmediğine, lehe olan kanun maddelerinin bu nedenle uygulanmadığına, suçu işlediğine dair şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığından mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında, yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmadığından bahisle 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.05.2025 tarihinde karar verildi.