"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/2151 Esas, 2023/2484 Karar
SUÇ: İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesince ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen Kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/son fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanığın dosya kapsamına nazaran uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2019/287 Esas, 2022/8 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3,5. maddesi gereği hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. İstinaf
Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/1 maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3,5. maddesi gereği hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Katılan ile aralarında vekalet ilişkisinin kurulmadığına, tanıkların katılanın beyanının aksine taraflar arasındaki görüşmeye şahit olmadığına, dosyaya sunulan telefon kayıtlarının tek başına delil olarak kabulünün mümkün olmadığına, suç isnadı kabul edilecekse dahi bu durumda güveni kötüye kullanma suçunun oluşacağı gerekçesiyle hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.10.2025 tarihinde karar verildi.