"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1518 Esas, 2024/129 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/348 Esas, 2015/337 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-5. maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/16 sayılı Kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/1518 Esas, 2024/129 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53/1. madde ve fıkrasının (e) bendinde sayılan hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi aleyhe istinaf olmadığından eleştirilmiş, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Şikayete konu icra dosyasının yenilenmiş olması nedeni ile katılanın zararı bulunmadığı gözetilerek beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması gerektiği gözetilmeksizin ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde süre belirtilmeksizin aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hâk ve yetkilerin “hükmolunan cezanın yarısı kadar kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince ilk derece mahkemesine ait hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin (2.) paragrafının "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesinde belirtilen hâk ve yetkileri kullanmaktan 1 ay 8 gün süreyle yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2025 tarihinde karar verildi.