Logo

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/574 Esas, 2021/1237 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; katılanın 15.11.2021, 14.01.2022 ve 20.01.2022 tarihli dilekçelerinin mahkumiyet hükmünün onanması talebine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği nazara alınarak, incelemenin sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği sanık ve müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 29/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/158 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/574 Esas, 2021/1237 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın sanığa ibraname vermesi gözetilerek atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı için usul ve yasaya aykırı olan mahkumiyet hükmünün bozulması lüzumuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Hatay Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın vekilliğini üstlendiği maddi ve manevi tazminat davasında davanın reddine dair hükmü usulüne uygun şekilde tebellüğ ettiği halde istinaf kanun yoluna başvurmama şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna uymasına rağmen yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanun maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı hüküm fıkrasında gösterilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereği hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen kararın, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2025 tarihinde karar verildi.

***