"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/823 Esas, 2019/3327 Karar
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, keza 3628 sayılı Kanun'un gerek 7417 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi gerekse değişiklik sonrası 18. maddesinde "... ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir" hükmünün yer aldığı ancak köy muhtar ve azaları olan sanıklar bakımından İçişleri Bakanlığının ilgili kamu kurumu sayılamayacağı, açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen hükümleri vekilinin temyiz hakkı bulunmadığı, bunun yanında 442 sayılı Köy Kanunu'nun 33/b maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini temsile yetkili kılınmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan ...'un da davaya katılma hakkının olmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli ve 2018/101 Esas, 2018/272 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/823 Esas, 2019/3327 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiğine, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının eksik inceleme ve araştırmaya dayandığına, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle ... vekili ve ...'in (...) temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.10.2025 tarihinde karar verildi.