"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1863 E., 2024/1925 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/594 E., 2023/105 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu 1145 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 19 numaralı bağımsız bölümü dava dışı ...’dan 14.03.2017 tarihinde satın aldığını, davalının herhangi bir haklı gerekçesi olmaksızın ve bedel ödemeksizin bu taşınmazda yaklaşık 3, 5 yıldır ikamet ettiğini, davalının herhangi bir kira sözleşmesi olmaksızın taşınmazı işgal ettiğini, taşınmazın tahliyesi istense de davalı tarafından olumsuz karşılandığını ileri sürerek davalının taşınmaza vaki el atmasının önlenmesini ve şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI
1. Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2020/594 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile dava konusu İstanbul ili, Güngören ilçesi, ... Mah, 1145 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan C2 Blok, 4. Kat, 19 No.lu bağımsız bölüme yönelik davalı tarafından mevcut olan el atmanın önlenmesine; dava konusu İstanbul ili, Güngören ilçesi, ... Mah, 1145 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan C2 Blok, 4. Kat, 19 No.lu bağımsız bölüm yönünden, 14.03.2017-14.03.2018 dönemi için 15.600,00 TL, 14.03.2018-14.03.2019 dönemi için 17.995,00 TL, 14.03.2019-13.03.2020 dönemi için 21.219,00 TL, 13.03.2020-25.11.2020 dönemi için 14.266,00 TL olmak üzere toplam 69.080,00 TL ecrimisil tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı istinaf yoluna başvurmuş mahkemece verilen 31.05.2023 tarihli ek kararla başvurunun yasal süre geçtikten sonra yapıldığından bahisle 6100 sayılı HMK’nın 346/1 madde hükmü gereğince davalının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 31.05.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10.09.2024 tarihli ve 2023/1863 Esas, 2024/1925 Karar sayılı kararıyla; "...HMK'nın 345. maddesinde öngörülen 2 haftalık yasal süreden sonra 30.05.2023 tarihli dilekçeyle istinaf başvurusunda bulunulduğu, dolayısıyla süresinde yapılmış bir istinaf başvurusunun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davalının istinaf dilekçesinin reddine ilişkin verilen ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçesiyle HMK'nın 352/(1)-ç maddesi uyarınca davalının istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı;
1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara itiraz ettiğini,
2. Bu doğrultuda dosyanın temyiz incelenmesi yapılması için Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesine gönderilmesini talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 09.03.2023 tarihli asıl karar, davalı tarafa 15.05.2023 tarihinde tebliğ edilmiş olup 2 haftalık istinaf süresi, 29.05.2023 tarihinde sona ermektedir. İstinaf yoluna başvuran davalının istinaf dilekçe tarihi her ne kadar 26.05.2023 ise de istinaf yoluna başvurma harcının 30.05.2023 tarihinde yatırıldığı ve UYAP üzerinden yapılan incelemede dilekçenin havale tarihinin de 30.05.2023 olduğu anlaşılmıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 madde hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.