"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
Taraflar arasında görülen yargılamanın yenilenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti davacılara ait 32 parsel sayılı taşınmazın mera olarak tesciline dair Pazarcık Kadastro Mahkemesinin 1981/28 Esas sayılı davasında verilen 1989/228 Karar sayılı, 04.10.1989 tarihli, 05.03.1991 kesinleşme tarihli kararın yargılamasının yenilenmesini istemiş davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; yargılamanın iadesi talep edilen kararın 03.04.1991 tarihinde kesinleşerek tapu müdürlüğüne gönderildiği, davanın 04.04.2022 tarihinde açıldığı görülmekle davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 377 nci maddesinde yargılamanın iadesi istenilen hükmün kesinleşmesinden itibaren belirlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalı vekili lehine 2.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş, davacı vekilinin işin esası, davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince davanın süreden reddine karar verilmesinin ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, işbu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.