"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1411 E., 2023/1287 K.
SUÇLAR : Olası kastla öldürme, nitelikli tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında mağdurlara karşı nitelikli tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında maktule karşı olası kastla öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1411 Esas, 2023/1287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususunun 5271 sayılı Kanun’un 303/1. ve 280/1-(a) maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiğine, sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığına, olası kast hükümleri uygulanırken gerekçe belirtilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığına, takdiri indirim ve haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın, mağdurlara yönelik yere doğru ateş ettiği sırada sokaktan geçen kişilere zarar verebileceğini öngörerek eylemde bulunduğu, suçta kullandığı tabancanın öldürmeye elverişliliği, maktulün isabet alan vücut bölgesi ve meydana gelen sonuç bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suç vasfının olası kastla öldürme olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre belirlenen cezanın dosya kapsamına uygun ve yerinde olduğu, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, adli sicil kaydından çok sayıda sabıkası bulunan sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Mağdurlara Karşı Nitelikli Tehdit ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Maktule Karşı Olası Kastla Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1411 Esas, 2023/1287 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2025 tarihinde karar verildi.