"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 03/11/2021 tarihli ve 2019/1741 Esas, 2021/1562 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, 1544 parsel ve 124 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş, 1542 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın kabulüyle davacıların miras payları oranında iptal tescile karar verilmiş, karara karşı davacıların istinaf yoluna başvurması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de, "miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2021 yılı itibariyle HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 78.630,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Somut olayda, davalıya temlik edilen çekişmeli taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam 139.720,26 TL değeri üzerinden davacıların her birinin 1/4′er miras payına karşılık gelen 34.930,07 TL′nin 2021 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yukarıda açıklanan nedenden ötürü temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacıların temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden tarafa geri verilmesine, kesin olmak üzere, 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.