"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/717 E., 2024/907 K.
KARAR : Kısmen kabul
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının tüm istinaf itirazlarının reddine, davacının tazminatların miktarına yönelik istinaf itirazının kabulüne ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacı yararına daha yüksek miktarda tazminat ödenmesine, sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen kararın yeniden taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
Direnme kararının davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin son kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 15.01.1991 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten iki çocuklarının olduğunu, evlilik süresince davalının eşine hakaret ettiğini, aşağılamalarda bulunduğunu, psikolojik, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, davalının ekonomik durumunun üst düzey olduğunu ileri sürerek tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 3.000,00 TL tedbir- 4.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; tüm iddiaları inkârla, evlilik süresince eşi ile çok mutlu olduklarını, üçüncü çocuklarının vefatından sonra davacının depresyona girdiğini, çok sayıda ilaç içtiğini ve bu ilaçlara bağımlı hâle geldiğini, kullandığı antidepresanlar nedeniyle tümüyle değiştiğini, melek gibi olan eşinden eser kalmadığını, diğer yandan kendisinin esnaf olduğunu, iddia edildiği gibi zengin olmadığını, gerçekte davacının ailesinden kalan miras nedeniyle çok zengin olduğunu savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2019 tarihli ve 2018/1378 Esas, 2019/764 Karar sayılı kararı ile; boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin sadakatsiz davranarak tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, geliri ve adına kayıtlı taşınmazları bulunan davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2019/2799 Esas, 2021/1693 Karar sayılı kararı ile; erkeğin tüm istinaf itirazlarının reddine, kadının istinaf itirazları bakımından ise İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, ne var ki tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen tazminat miktarlarının az olduğu, zira erkeğin adına kayıtlı birden fazla sayıda mesken, arsa ve tarla vasfında taşınmaz ve aracın bulunduğu, ... Oto Ticaret ve Kiralama İnşaat Emlak Mobilya ve Dekorasyon Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olduğu, dosyada buna ilişkin “... Plaza” isimli iş yerine ait fotoğrafların yer aldığı gerekçesi ile kadın yararına 150.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli 2022/193 Esas, 2022/2550 Karar sayılı kararı ile davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince 23.06.2022 tarihli 2022/764 Esas 2022/1142 Karar sayılı karar ile 300.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiş, karara karşı her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizin 27.09.2022 tarihli 2022/6831 Esas 2022/7552 Karar sayılı kararı ile son kurulan hükmün bozma amacına uygun olmayıp davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.
C. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı
1.Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli 2022/1550 Esas 2022/2031 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay bozma ilamına direnilmesine, 300.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiş, karara karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuş, dosya Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.
2.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.03.2024 tarihli 2023/2-489 Esas 2024/152 Karar sayılı kararı ile kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında açıklanan gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.
D. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 500.000,00 TL maddî, 400.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı erkek kararın adil olmadığını belirterek bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun 50 ve 51 inci maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı erkek asılın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.