"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2296 Esas, 2020/290 Karar
SUÇLAR : Zincirleme basit zimmet
HÜKÜMLER : A)Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ve 2016/221 Esas, 2017/153 sayılı Kararı ile; atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyet
B)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/2296 Esas, 2020/290 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak ayrı ayrı beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2016 tarihli ve 2016/3787 Soruşturma, 2016/1795 Esas, 2016/189 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2017 tarihli ve 2016/221 Esas, 2017/153 sayılı Kararı ile sanıkların zincirleme basit zimmet suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine hükmolunmuştur.
3.Katılan vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/2296 Esas, 2020/290 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet kararlarının kaldırılarak, sanıklar hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (c) bentleri uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizi, eksik ve yetersiz incelemeyle kurulan beraat hükümlerinin bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde S.S. 19 No'lu Osmaniye İli ... İlçesi Minibüsçüler, Midibüsçüler ve Otobüsçüleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Duruşmalı inceleme neticesinde; 24.04.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak sanıkların uhdesinde para kalmadığı, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmedikleri ve mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı değerlendirilerek sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/2296 Esas, 2020/290 sayılı Kararında katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.