"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2722 Esas, 2020/275 Karar
SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet
HÜKÜMLER : 1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2017/644 Esas, 2018/440 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkûmiyet,
2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.02.2020 tarihli ve 2018/2722 Esas, 2020/275 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.11.2017 tarihli ve 2017/47099 Soruşturma, 2017/11356 Esas, 2017/1383 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması ile hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2017/644 Esas, 2018/440 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.02.2020 tarihli ve 2018/2722 Esas, 2020/275 sayılı Kararı ile vekalet ücretine ilişkin olarak hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii, eksik araştırma ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle ve bozulması talebiyle kararı temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde Pınarbaşı PTT Merkez Müdürlüğünde gişe memuru olarak görev yapan sanığın, farklı mağdurlara ait posta çeki hesaplarından para çektiği veya mağdurlar tarafından çekilen paradan mağdura eksik ödemede bulunarak aradaki farkı uhdesinde tuttuğu ayrıca zimmetine geçirdiği bir kısım parayı kapatmak maksadıyla farklı kurumlara ait posta çeki hesaplarından da şube hesabına ve kendi hesabına para aktararak zincirleme nitelikli zimmet suçunu işlediği kabulü ile mahkumiyetine hükmolunmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Kararın istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosya üzerinde yapılan incelemede bir isabetsizlik görülmeyerek düzeltilerek istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hükmolunacak ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması sırasında hesap hatası sonucu cezanın 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis olarak fazla belirlenmesi sonuç ceza miktarının doğru hesaplanması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.02.2020 tarihli ve 2018/2722 Esas, 2020/275 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.11.2023 tarihinde karar verildi.