"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/664 Esas, 2016/149 Karar
SUÇLAR : İhaleye fesat karıştırma (sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında), ihmali davranışla görevi kötüye kullanma (sanıklar ... ve ...)
HÜKÜMLER : Atılı suçlardan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/664 Esas, 2016/149 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Katılan vekilinin süre tutum dilekçesinden sonra verdiği 19.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde Tebliğnamede isimlerine yer verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı, bu itibarla incelemenin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2014 tarihli ve 2014/2271 Esas, 2012/3258 Soruşturma, 2014/1339 numaralı İddianamesiyle ihaleye fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 235 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın birer kez, sanık ...'nın iki kez cezalandırılması, sanıklardan ... ve ...'ın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ikişer kez cezalandırılması ve tüm sanıklar haklarında aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/664 Esas, 2016/149 sayılı Kararı ile; sanıklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz talebi, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporları dikkate alındığında suçun sübut bulduğuna ve resen nazara alınacak hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Suça konu ihaleler nedeniyle kurum zararı oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a isnat edilen ihaleye fesat karıştırma eylemlerinin sübutu halinde 6459 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendindeki suçu oluşturacağı anlaşılmıştır.
2.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 235 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca belirlenecek cezaların üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin sanıklar ... ve ... bakımından 02.02.2015, sanıklar ... ve ... yönünden 31.12.2014, sanık ... için 13.03.2015, sanık ... hakkında 26.03.2015, sanık ... açısından ise 29.04.2015 tarihli sorgular olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/664 Esas, 2016/149 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.12.2023 tarihinde karar verildi.