"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/511 Esas, 2021/465 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2012 tarihli ve 2012/51228 Soruşturma, 2012/22858 Esas, 2012/10210 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2012/1164 Esas, 2014/692 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
3.Katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/2315 Esas, 2020/1805 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/511 Esas, 2021/465 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 520 tam gün karşılığı 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 14.02.2022 havale tarihli dilekçesi ile; mahkemece dinlenen tanıkların sanığın tefecilik yapmadığına dair beyanda bulundukları, sanık aleyhinde düzenlenen kolluk tutanağına ve eksik şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu, sanığın sabıka kaydı olmamasına rağmen hiçbir yasal haktan faydalanamadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 22.04.2013 tarihli sorgu ile hüküm tarihi arasında 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/511 Esas, 2021/465 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
24.10.2023 tarihinde karar verildi.