"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/255 Esas, 2022/320 Karar
SUÇLAR: Zimmet (sanık ... hakkında), denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma (diğer sanıklar haklarında)
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde zimmet suçu yönünden müdahil sıfatını kazandığına, Hazinenin denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle bahse konu suçtan verilen hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin anılan suçtan kurulan hükümler bakımından 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin katılanlardan ... ile ..., ..., ... ve ... vekillerinin sanıklar hakkında zimmet ve denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçlarından, Hazine vekilinin ise sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklardan ...'nın hükümden sonra 02.12.2024 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından ayrıca sanıklar ..., ... ve ...' e yüklenen denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 251/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde yazılı 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 15.12.2015 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği tespit edildiğinden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı ve ölüm nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
2-Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kurulan beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar ..., ..., ..., ..., Hazine ile ... vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.