"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/146 Esas, 2017/222 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği hususlarını içeren meşruhatlı tebligatın, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen en son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre 06.11.2023 tarihinde tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, dolayısıyla sanığın 19.11.2023 havale tarihli dilekçesi ile vaki gerekçeli temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2017 tarihli ve 2017/127 Esas, 2017/340 sayılı Kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62/1. maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.
2) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/146 Esas, 2017/222 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi; mağdurdan ödeme aldığına ilişkin belge olmadığına, tanığın ifadelerinin tek başına yeterli olmadığına, mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yaptığı, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suça ilişkin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 24.01.2017 tarihli kararı üzerine kesinleştirme işleminin yapıldığı, 15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Avukatlık Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden ... veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Kanun'un 59. maddesinin 5. fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden ... veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, UYAP sisteminden yapılan araştırmada, ihbara konu dosyada verilen hükmün sanığın kanun değişikliği sonrasında vaki 01.12.2021 havale tarihli temyiz başvuru dilekçesi üzerine, Dairemizin 23.09.2024 tarihli ve 2023/12495 Esas, 2024/9236 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği ve anılan kararın kesinleşmediği anlaşılmakla, denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığı ve mahkum olduğu suçlara ilişkin cezaların kesinleşip kesinleşmediği tespit edilerek sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye ve ek Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde-fıkra ve bendi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.09.2024 tarihinde karar verildi.