"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/156 E., 2022/269 K.
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak atılı suçtan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/501 Esas, 2020/387 sayılı Kararı ile sanık hakkında, icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1, 62/1,50/1, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası karşılığı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/156 Esas, 2022/269 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın temyiz istemi, olayla ilgili kamera kayıtları ile tanık beyanının iddialarını teyit eder nitelikte olmasına rağmen sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen bölge adliye mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.01.2025 tarihinde karar verildi.