"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/343 Esas, 2022/1580 Karar
ŞİKAYETÇİ : ...
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma aşamasında istinabe yoluyla alınan 06.07.2020 tarihli ifadesinde davaya katılma talebinde bulunan fakat katılma talebi karara bağlanmayan ...'ın kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün adı geçen tarafından temyiz edilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE karar vermek gerekmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2019/677 Esas, 2020/426 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir.
2.O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/343 Esas, 2022/1580 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi, sanığın süresi içerisinde dosyayı temyiz etmediğini, dosyanın temyiz masrafını ödeyebilmek için arsasını satacağını söylemesi üzerine sanığa Cirit Meydan Mah. 60 Ada 84 parsel sayılı taşınmazı devrettiğini ve yaptığı masrafa ilişkin yanlış beyanda bulunduğunu, sanığın görevini kötüye kullandığını, bu nedenle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.10.2024 tarihinde karar verildi.