"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/669 Esas, 2022/1959 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kendisine 22.10.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunmadığı ancak sanığın 06.12.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün, "kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği, buna karşılık dosyada hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile 12.12.2022 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilerek buna hasren yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2017/114 Esas, 2021/79 sayılı Kararı ile sanığın değişen suç vasfına göre ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.
2.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2021/669 Esas, 2022/1959 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; ibranameyi katılan ...'in imzaladığına ancak davanın tarafı olan Hüseyin Kazımoğlu'na bilgi verildiğine, bu hususun aksinin ispatlanamadığına, katılanın veya babasının bir zararının olmadığına, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinin azilname tarihi olan 06.03.2013 yerine, gerekçeli karar başlığında 01.10.2015 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 17.07.2013, 14.11.2013 ve 08.01.2014 tarihlerinde kesinleştiği, suç tarihinin 06.03.2013 olduğu, incelemeye konu suçun denetim süreleri içerisinde işlenmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince mahkemesine ihbarda bulunulması,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2021/669 Esas, 2022/1959 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının altı numaralı bendinin "5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdiren 75 tam gün adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince de sanığın sosyal ve ekonomik koşulları ile gelir seviyesi nazara alınarak 1 gün karşılığı takdiren 80,00 TL'den hesap edilerek kısa süreli hapis cezası yerine sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasının dokuz numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2024 tarihinde karar verildi.