"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/190 Esas, 2022/175 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/175 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş, verilen kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60151 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60151sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2022 tarihli kararı ile Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 169/3-c maddesine göre dava dosyalarının kesinleştirme işlemlerinin talep aranmaksızın re'sen yazı işleri müdürünce yapılması gerektiği ve yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayıldığı, dosyanın kesinleştirme işlemlerinden dolayı gecikme yaşanmasından davacı vekilinin sorumluluğunun bulunmadığı, kaldı ki müvekkilinin kendisini azletmesinden sonra yeni görevlendirilen avukatın da üç kez yazılı olarak talepte bulunması üzerine yazı işleri müdürünün dosyayı ancak kesinleştirebildiği, bu kapsamda şikayet konusu olayda sanığın herhangi bir ihmalinin bulunmadığı kanaati edinildiğinden bahisle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de;
Anılan Yönetmeliğin 169/3. maddesinde yer alan "Yazı işleri müdürünün görev ve sorumlulukları şunlardır: a) Mahkeme yazı işlerini denetlemek. b) Talep hâlinde gerekçeli kararın tebliğini sağlamak. c) Harç tahsil müzekkerelerini yazmak ve kesinleştirme işlemlerini yapmak..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında;
Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanık ...'nin, müşteki ... Şenpınar vekili olarak açtığı müdahalenin men'i davasının yapılan yargılaması sonucunda davacı lehine verilen Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/346 esas, 2015/123 sayılı kararının, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 21/05/2018 tarihli ve 2017/18444 esas, 2018/9895 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmesinden, azledildiği 18/09/2020 tarihine kadar kararın kesinleştirilmesi için hiçbir işlem yapmayarak müştekinin mağduriyetine sebebiyet verdiği iddiası ile başlatılan soruşturma kapsamında, bahse konu Yönetmeliğe göre kesinleştirme işlemini yapmak yazı işleri müdürünün görevi ise de, kesinleştirme işleminin yapılabilmesi için öncelikle kararın tebliğe çıkartılması gerektiği, bunun da ancak taraflarca talepte bulunulması halinde mümkün olduğu ve sanığın müşteki vekili sıfatıyla kararın tebliğe çıkartılması için talepte bulunmayarak müştekinin mağduriyetine yol açtığı cihetle, toplanan mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2022 tarihli ve 2022/5981 Soruşturma, 2022/2809 Esas, 2022/509 numaralı İddianamesiyle Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, 21.07.2011 tarihli vekaletname ile şikayetçinin vekilliğini üstlendiği ve davacı vekili sıfatıyla Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinin, 2011/346 Esas sayılı dosyasında davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 21.05.2018 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmasına ve 10.09.2018 tarihinde kesinleşmesine rağmen herhangi bir işlem yapmayarak şikayetçinin mağduriyetine sebebiyet verdiği ve bu şekilde görevini kötüye kullandığı iddiasıyla hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/175 sayılı Kararı ile dava dosyalarının kesinleştirme işlemlerinin yazı işleri müdürünce talep aranmaksızın yapılması gerektiğinden gecikmeden sanığın sorumlu tutulamayacağı, azilden sonra şikayetçinin vekilliğini üstlenen avukatın da yazılı olarak 3 kez talepte bulunmasından sonra dosyanın kesinleştirildiği ve sanığın ihmalinin bulunmadığı belirtilerek son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
3.Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 169 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde dosyanın kesinleştirme işlemlerini yapmak yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmakta ise de Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.02.2022 tarihli kovuşturma izni verilmesine dair Olur yazısında sanığın davacı vekili sıfatıyla takip ettiği dosyada verilen kararın onanmasına ve 10.09.2018 tarihinde kesinleşmesine rağmen, azledildiği 18.09.2020 tarihine kadar kararı kesinleştirerek icrası konusunda gereğine tevessül etmeyerek şikayetçinin mağduriyetine neden olduğu isnadının da yer alması karşısında, dosya kapsamına nazaran mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/175 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.11.2023 tarihinde karar verildi.