"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3123 E., 2023/3014 K.
SUÇ : Tefecilik
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2023 tarihli ve 2023/3123 Esas, 2023/3014 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2021/212 Esas, 2023/505 sayılı Kararı ile zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 2 kez 1 yıl 19 ay 7 gün hapis ve 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/3123 Esas, 2023/3014 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine anılan hükümlerin kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca bir kez 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/3123 Esas, 2023/3014 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, bölge adliye mahkemesince cezanın artırılmış olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğuna, aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığına, sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk derece mahkemesince verilen 2 kez, 1 yıl 19 ay 7 gün hapis ve 7.500 TL adli para cezasına dair mahkumiyet hükümlerinin, bölge adliye mahkemesince verilen 1 kez, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 8.000 TL adli para cezasına göre daha ağır olduğu tespit edilmiş,
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/3123 Esas, 2023/3014 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2024 tarihinde karar verildi.