"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/702 Esas, 2021/1661 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddine dair Dairemizin 08.01.2024 tarihli ve 2023/5081 Esas, 2024/3 sayılı Kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2024 tarihli ve KD-2022/36409
sayılı yazısı ile "5271 sayılı CMK'nın "Temyiz" kenar başlıklı 286. maddesinin 1. fıkrasında ise bölge adliye mahkemesince verilen kararların kural olarak temyize tabi olduğu belirlenmiş, aynı maddesinin ikinci fıkrasında da kurala ilişkin istisnalar düzenlenmiştir. Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrası yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde, istisnanın da istisnası olarak değerlendirilmesi gereken ayrı bir düzenlemeye yer verildiği görülmektedir. Söz konusu madde; "(Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/71-118 sayılı Kararı ile İptal; Yeniden Düzenleme: 20/2/2019-7165/7 md.) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları" temyiz edilemez hükmünü içermektedir. Bu düzenlemeye göre, üst sınırı 2 yıla kadar olan tüm suçlarda; ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesinin üçüncü fıkrası dışında kalan ve hapis cezasından çevrilme adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri temyizi kabil olacaktır. Bu durumda Adana Bölge Adliye Mahkemesince sanıkların beraatlerine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle verilen sanıkların görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin karar temyizi kabil bir karar olduğu halde, temyizen incelenmeden 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan Yüksek Dairenizin kararına karşı sanıklar ... ve ... lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur" gerekçesiyle itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 08.01.2024 tarihli ve 2023/5081 Esas, 2024/3 sayılı sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddine ilişkin Kararının KALDIRILMASINA oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2019/1167 Esas, 2021/194 sayılı Kararı ile; sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/702 Esas, 2021/1661 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımının dolduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/702 Esas, 2021/1661 sayılı Kararında sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.