"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2500 Esas, 2023/465 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/370 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/2500 Esas, 2023/465 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın Temyiz İstemi
Tanık Ünzile'nin sanıkla aynı büroda çalıştığı için sanığı koruyan beyanlarda bulunduğuna, diğer tanıkların olaya ilişkin bilgilerinin olmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Suç tarihinde Giresun Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, davalı katılan vekili sıfatıyla, Giresun Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2017/323 Esasına kayden takip ettiği tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen 10.09.2019 tarihli ve 2019/256 sayılı Kararı 24.10.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebellüğ ettiği hâlde ve tanık beyanlarına göre katılanın aksi yönde bir talimatı olmamasına rağmen süresi içinde istinaf kanun yoluna müracaat etmeyerek, bahse konu kararın 02.12.2019 tarihinde kesinleşmesine sebebiyet verdiği, bu şekilde katılanın mağduriyetine neden olduğu anlaşılmakla, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca gereği için Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.05.2025 tarihinde karar verildi.