"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/537 Esas, 2022/2044 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : 1) Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/184 Esas, 2020/226 sayılı Kararı ile; ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet,
2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli ve 2021/537 Esas, 2022/2044 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/184 Esas, 2020/226 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinin ikinci fıkrası ve 62. maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesinin beşinci fıkrası gereği hak yoksunluğuna hükmedilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ve 51. maddesinin üçüncü fıkrasına istinaden 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/537 Esas, 2022/2044 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
Temyiz Sebepleri
Sanık; katılan tarafından gereken masraflar verilmediğinden dosyanın sürüncemede kaldığını, ihmal kastının olmadığını, katılanın hak kaybı ya da zararının bulunmadığını, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiğini belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, dava konusu yapılan eylemin açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği cihetle, iddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına ilişkin kararda, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmadan, sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru olan suç kastının varlığının bulunup bulunmadığının, mevcut delillerle birlikte yargı mercii tarafından değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinin sevk maddesi olarak gösterildiği, bu suretle usulüne uygun şekilde açılmış kamu davası bulunmadığı hususu nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/537 Esas, 2022/2044 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.