"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/457 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/1182 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca da hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Somut olayda katılanın zararı olmadığı gözetilmeden hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesi olarak zararın giderilmemiş olmasının kabul edilmesi isabetsiz ise de; sanığın adli sicil kaydının incelenmesinden daha evvel hakkında başka suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmaması dosya içeriği ile uyumlu olmakla bu kabul sonuca etkili görülmemiştir.
Suç tarihinde Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın Ladik Noterliğinin 31.03.2017 tarihli ve 574 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile vekilliğini üstlendiği ve katılanın yetkili temsilcisi olduğu ... Eğitim Sağlık Turizmi Turizm Bilişim Tekstil İnşaat İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi adına açtığı Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/669 Esas sayılı itirazın kaldırılması davasının reddine dair verilen 29.03.2018 tarihli ve 2018/348 sayılı Kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmadığı iddia ve kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; icra mahkemelerinde görülen itirazın kaldırılması davaları sonucunda davanın kabulüne ya da reddine dair kararların maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceği, alacaklının genel mahkemelerde alacağını açacağı alacak davası ile talep edebileceği kaldı ki UYAP sisteminden yapılan sorgulamada katılan tarafından aynı alacağa ilişkin olarak Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/276 Esas sayılı dosyası ile 16.06.2021 tarihinde alacak davası açıldığı ve davanın kabulüne karar verildiği, sanığın icra mahkemesinde katılan aleyhine kurulan hükmü istinaf etmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin hak kaybına neden olmadığı, bu itibarla katılanın mağduriyetinin ve objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/1182 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.05.2025 tarihinde karar verildi.