"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/428 Esas, 2024/85 Karar
SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2006 tarihli ve 2006/47685 Soruşturma, 2006/1129 Büro, 2006/17258 Esas, 2006/1196 sayılı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2007 tarihli ve 2006/307 Esas, 2007/274 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.12.2009 tarihli ve 2009/4419 Esas, 2009/13681 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucu İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2010 tarihli ve 2010/74 Esas, 2010/146 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 28.05.2013 tarihli ve 2012/7629 Esas, 2013/5787 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Mahkemenin 02.09.2014 tarihli ve 2013/413 Esas, 2014/242 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın bu karara itirazı üzerine İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/994 Değişik iş sayılı Kararı ile İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/413 Esas, 2014/242 sayılı Kararının kaldırarak dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda Mahkemece 16.12.2014 tarihli ve 2014/354 Esas, 2014/393 sayılı Kararla sanığın yeniden atılı suçtan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/413 Esas, 2018/462 sayılı Kararı ile gereğinin takdir ve ifası için bu dosyaya ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/322 Esas sırasına kaydolunduğu, Mahkemenin 13.12.2018 tarihli ve 2018/322 Esas, 2018/479 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.11.2022 tarihli ve 2019/674 Esas, 2022/13448 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği ve aynı tarihte kesinleştiği, buna rağmen sanığın denetim süresinde yeniden suç işlediğinden bahisle bu defa İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2023 tarihli ve 2022/98 Esas sayılı yazısıyla ihbarda bulunulması üzerine dosyanın tekrar ele alınarak ikinci kez hükmün açıklanmasına ve sanığın atılı suçtan yeniden mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükmün 15.11.2022 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince hükmün BOZULMASINA 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.