"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/241 Esas, 2019/1049 Karar
SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...
SUÇLAR : Rüşvet alma (sanık ... hakkında), rüşvet verme
(sanık ... hakkında)
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre rüşvet alma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 7417 sayılı Yasa'nın 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde anılan suç bakımından müdahil sıfatını kazandığı ancak Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli" olarak anlaşılması gerektiği, sanıklardan Kenan'ın kamu görevlisi olmadığı ve hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla, vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanıklar hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılanlardan Hazine vekilinin her iki sanık hakkında, İçişleri Bakanlığının ise sanık ... hakkında verilen hükümleri temyiz hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli ve 2018/144 Esas, 2018/423 sayılı Kararı ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanıkların beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/1049 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu sanık hakkında beraat kararı verilmiş olmasının usul ve hukuka aykırı olduğuna, Türk Ceza Kanunu'nun amacının kişi hâk ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini korumayı ve suç işlenmesini önlemek olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin bu gibi fiillerin işlenmesine yönelik caydırıcılığı azaltacağı gibi toplum içerisinde de hukuk sistemine olan güveni zedeleyeceğine, kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme sonucunda verilen usul ve yasaya aykırı beraat kararlarının bozulmasına karar verilmesi lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ... vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2)Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDÎ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2024 tarihinde karar verildi.