"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1861 Esas, 2022/177 Karar
SUÇ : Sanıklardan ... hakkında zincirleme basit zimmet, ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma ... vermeyeceği, bu nedenle sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma ve bu suçtan verilen hükmü temyiz ... olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz ... vermeyeceği ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz eden katılanlar vekilleri ile sanık ... müdafiinin zimmet suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin yukarıda belirtilen husus dışında reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/380 Esas, 2021/346 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyetine hükmolunmuştur.
2.Sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/1861 Esas, 2022/177 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın yapılan teftişlerde olumsuz bir durumunun tespit edilemediğine, ikrar içeren ifadeleri baskı altında verdiğine, uhdesine aldığı paraları iade kastıyla aldığına ve zimmet kastı olmadığına, temel ceza tayininde ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında alt sınırdan fazla uzaklaşıldığına yöneliktir.
2.Katılanlar vekillerinin temyiz istemi, sübutu kabul edilen eylemde nitelikli zimmet suçunun unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının isabetli olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine kamu görevini üstlenmekten yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin sanık ... yönünden vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/1861 Esas, 2022/177 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince ilk derece mahkemesince kurulan hüküm fıkrasının (C-7) numaralı bendinin, mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek, "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, 5 yıl süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2024 tarihinde karar verildi.