"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1500 E., 2023/1996 K.
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2021/134 Esas, 2023/141 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62/1. madde ve fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/1500 Esas, 2023/1996 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, katılanın Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmemesine dair sözlü oluru doğrultusunda hareket ettiğinden bahisle cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 141. maddesinin üçüncü, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddelerinin birinci fıkraları ile 289. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mahkeme kararlarının; sanığı, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ile bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin ve değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği, temel ceza belirlenirken teşdit nedeni olarak gösterilen suçun işleniş biçiminin ne suretle benzer eylemlerden ayrıldığı, suç konusunun önem ve değerinin ne olduğu ile hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen eylemin ağırlığı ile orantılılığı karar yerinde yöntemince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezaya hükmedilmesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "03.07.2019" yerine "28.05.2019" olarak hatalı şekilde yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında sadece 53/1-e bendindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin maddenin tümünü kapsayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hak yoksunluğuna hükmolunması,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 25.04.2019 tarihli ve 2018/344 Esas, 2019/278 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kararın 26.09.2023 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu bu dosyadaki suç tarihinin 03.07.2019 olup denetim süresi içerisinde işlenmediği halde 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince mahkemesine ihbarda bulunulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/1500 Esas, 2023/1996 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.12.2024 tarihinde karar verildi.