"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (Kapatılan) 10. Ceza
Dairesi (Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi)
SAYISI : 2017/104 Esas, 2017/76 Karar (2017/3334 Esas, 2017/2361
Karar)
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/394 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2) Sanığın istinaf istemi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (Kapatılan) 10. Ceza Dairesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2017/104 Esas, 2017/76 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; ilk derece mahkemesinde yargılama sürerken katılanın tarafı olduğu asliye ceza mahkemesinde görülen davanın Yargıtayda olduğuna, manevi tazminat davası açmak için bu davanın Yargıtaydan dönüşünü beklediğine, zararın oluşmadığına, verilen cezanın orantısız olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adana Barosuna kayıtlı sanık avukatın katılan tarafından manevi tazminat davası açmak üzere 22.10.2014 tarihli vekaletname ile vekil kılındığı, 12.12.2014 tarihinde azledildiği, manevi tazminat davası açılması için ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda 2 yıllık ve 10 yıllık sürelerin öngörüldüğü, vekaletname ve azil tarihi arasında 51 gün olduğu gibi sanığa duruşma gününün de tebliğ edilemediği, bu yüzden duruşmalara katılamadığı nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde tayin edilmesi gerekirken, belirtilen ilkelere ve 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak ve "duruşmalardan kaçması" şeklindeki hatalı gerekçe ile temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye ve ek Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.09.2024 tarihinde karar verildi.