"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/335 Esas, 2018/555 Karar
SUÇLAR : Tefecilik
HÜKÜMLER : 1) Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2017 tarihli ve 2015/100 Esas, 2017/53 sayılı Kararı ile; sanıklar hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... (...) ve ...'e yönelik tefecilik suçundan beraat, 2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.03.2018 tarihli ve 2018/335 Esas, 2018/555 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.03.2018 tarihli ve 2018/335 Esas, 2018/555 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıklar müdafiinin 13.07.2023 tarihli dilekçesindeki el koyma kararının kaldırılması talebinin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği ve katılan vekilinin temyizinin ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... (...) ve ...'e yönelik tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik olduğu, ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verilmesine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik temyizin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2015/100 Esas, 2017/53 sayılı Kararı ile tefecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.10.2023 tarihinde karar verildi.