"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2876 Esas, 2021/1559 Karar
SUÇ : İkna suretiyle irtikap
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince ikna suretiyle irtikap suçundan iki farklı kişiye yönelik eylemleri sebebiyle verilen iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezasına dair mahkumiyet hükümlerinin Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak zincirleme ikna suretiyle irtikap suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince zincirleme suç hükmünün uygulanması ile İlk Derece Mahkemesince verilen tek cezanın arttırıldığı ve buna bağlı olarak hükmün temyiz edilebilir olduğu, kaldı ki Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesini uygulamasının ceza azalsa dahi hükmü temyiz edilebilir kıldığı, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/285 Esas, 2018/200 sayılı Kararı ile sanığın ikna suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 250/2 ve 62. maddeleri gereğince iki farklı kişiye yönelik eylemleri sebebiyle (2 kez) 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak mahrumiyetine hükmedilmiştir.
2.İstinaf başvuruları üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2018/2876 Esas, 2021/1559 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak, suçun mağdurunun kamu olduğunun kabulüyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 250/2, 43/1, 62. maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 ve 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına temyizi kabil olmak üzere karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafin temyiz istemi, sanığın düzenlediği iddia edilen resmi belgenin aslının ve ıslak imzalı örneğinin olmadığına ayrıca düzenlenen fotokopi şeklindeki belgenin aldatma yeteneğinin bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.09.2024 tarihinde karar verildi.