"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2656 Esas, 2022/2910 Karar
SUÇ : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Zimmet suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi, görevi kötüye kullanma suçundan istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/349 Esas, 2022/285 sayılı Kararı ile sanığın, zimmet suçundan beraatine, ihmali ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine hükmolunmuştur.
2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/2656 Esas, 2022/2910 sayılı Kararı ile zimmet suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, görevi kötüye kullanma suçundan ise istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, katılanın zararının olmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmeme gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesine ve sair hususlara ilişkindir.
Katılanın temyiz istemi, sanığa verilen cezanın az olduğuna, sanık hakkında verilen hükümlerin kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.
III. GEREKÇE
1.Sanık hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik;
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin;
Suç tarihinde Karaman Barosunda kayıtlı Avukat olan sanığa, katılan tarafından 14.09.2017 tarihinde tahsil edilmek üzere 400.000,00 TL değerinde senet verildiği, sanığın bu senedi 19.09.2017 tarihinde işleme koyduğu, icra takibi başlattığı dosyada borçluya ait ... plaka sayılı araç üzerindeki yakalama şerhini 15.01.2018 tarihinde katılandan muvafakat almadan kaldırtıp, yediemin olarak borçlu ...'e teslimini sağladığı ayrıca borçluya ait ... Mh., 1980 Ada, 17 Parsel, 30/2910 Cilt Sayfa No'da bulunan arsa üzerine 10.10.2017 tarihinde haciz şerhi koydurmasına rağmen yasal süresi içerisinde taşınmazın satışına yönelik gerekli usuli işlemleri yerine getirmediğinden haczin düşmesine sebebiyet verdiği şeklindeki eylemlerinden dolayı sanık hakkında açılan kamu davasında hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de;
... plaka sayılı aracın kıymet takdirinin 29.000 TL, sanığın haricen tahsil ettiği miktarın ise 90.000 TL olduğu, haricen tahsilatı 15.01.2018 tarihinde icra müdürlüğüne UYAP üzerinden bildirdiği ve aynı havale tarihli dilekçe ile yakalamanın kaldırılmasını talep ettiği, 16.01.2018 tarihinde araç üzerindeki yakalamanın kaldırıldığı, 29.000 TL kıymet takdir edilen aracın yakalanması neticesi tahsil edilen 90.000 TL ve 24.01.2018 tarihli ibraname göz önünde bulundurulduğunda sanığın herhangi bir suç işleme kastının bulunmadığı, katılanın bu eyleme ilişkin bir zararının da olmadığı gözetilmeksizin, söz konusu eylem sebebiyle beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bu fiil sebebiyle istinaf isteminin kabulü yerine yazılı şekilde hükme varılması,
Sanığın, borçlunun taşınmazları üzerine koydurduğu haciz kayıtlarına ilişkin bir yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunmayarak haciz şerhlerinin düşmesine sebebiyet vermesine ilişkin eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden zincirleme fiile dahil edilmesi suretiyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir hali bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında cezanın caydırıcı olması gereken etkisi gerekçesiyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin altıncı fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "ileride bir daha suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşturmayan..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Gerekçe bölümünün 1 no.lu bendinde açıklanan nedenle zimmet suçundan verilen beraat kararına ilişkin, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Gerekçe bölümünün 2 no.lu bendinde açıklanan nedenlerle görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet kararına ilişkin, katılan ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/2656 Esas, 2022/2910 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca gereği için kararı veren Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.11.2024 tarihinde karar verildi.