"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
KARAR SAYISI : 2021/2043 Esas, 2022/849 Karar
SUÇ : Tefecilik
KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek Kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli ve 2017/762 Esas, 2021/382 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/2043 Esas, 2022/849 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Sanık müdafiinin 13.06.2022 havale tarihli temyiz dilekçesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/2043 Esas, 2022/849 sayılı ek Kararı ile temyiz talebinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, temyiz haklarının bulunduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ek Kararın kaldırılarak usul ve yasaya aykırı hükmün esastan incelenerek bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ek Kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.09.2024 tarihinde karar verildi.