"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/777 Esas, 2020/293 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2017 tarihli ve 2014/211 Esas, 2017/332 sayılı Kararı ile sanığın nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1 ve 247/2. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2) Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/777 Esas, 2020/293 sayılı Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 280/2. maddeleri gereğince kaldırılmasına, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 75 tam gün karşılığı 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın borçludan haricen tahsil ettiği miktarı uhdesinde tutarak müvekkili katılana vermediğinin sabit olduğuna, zimmet suçunun unsurlarının oluştuğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 247/1-2-3. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak ek savunma hakkı verilmeden anılan Kanun'un 257/2. madde ve fıkra hükmünün tatbik edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin mahkumiyet Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere 5271 sayılı Kanun’un 304/2. madde ve fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.10.2024 tarihinde karar verildi.