"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/781 E., 2023/881 K.
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/583 Esas, 2022/729 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Katılan kurum vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/781 Esas, 2023/881 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 62 ve 52/1,2. maddeleri gereğince tefecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ayrıca 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yeterli delil olmadan ve sanığın alacaklı olduğu icra dosyalarının içeriği detaylı şekilde incelenmeden eksik inceleme ile şikayetçi beyanına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunulmasına karar verilmiş ise de; Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2012 tarihli ve 2009/434 Esas, 2012/223 sayılı Kararının 14.05.2012; İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2010 tarihli ve 2009/1057 Esas, 2010/397 sayılı Kararının 06.05.2010; Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/418 Esas, 2019/139 sayılı Kararının 30.04.2019 tarihinde kesinleştiği ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereği suç tarihi 2018 yılı olduğundan ihbar şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, söz konusu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2025 tarihinde karar verildi.