"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2322 Esas, 2020/870 Karar
KATILANLAR : Sağlık Bakanlığı, Hazine
SUÇ : Zincirleme basit zimmet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan yeniden hüküm kurulmak suretiyle mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/85 sayılı Kararı ile sanık hakkında, zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/2322 Esas, 2020/870 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın görevinin hastane müdür yardımcılığı olduğuna, mutemetlik görevinin olmadığına, hastanede geçici görevle çalışan personelin çokluğu ve söz konusu personellerin mağdur olmaması için bu kişilere makbuz almadan ödeme yaptığına, zimmet miktarının tam olarak tespit edilmediğine, sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İnceleme konusu hükmün gerekçesinde, zimmet miktarının, 44.627,68 TL olarak belirlendikten sonra devam eden cümlede 86.121,45 TL kabul edilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda 82 kez işlediği anlaşılan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre sanığın kendi hesabına gönderdiği paraların bir kısmının açıklamasında kişi isimlerine, diğer bir kısmında ise Harput Devlet Hastanesi (HDH) ibaresine yer verildiği, açıklamada isimleri yazılı olan kişilere ulaşıldığında büyük çoğunluğunun söz konusu döner sermaye ödemelerini aldıklarının belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde zimmet olarak kabul edilen miktarın büyük çoğunluğunun da "HDH" ibareli işlemlere ilişkin olduğu kabul edildiğinden tebliğnamede eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.