"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/144 Esas, 2022/294 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2014 tarihli ve 2013/52716 Soruşturma, 2014/7873 Esas, 2014/3596 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/269 Esas, 2015/317 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Kararın, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli, 2020/5243 Esas ve 2021/223 sayılı Kararı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması, sanığın bir suç işleme kararı kapsamında değişik tarihlerde birden fazla suçtan zarar görene kazanç karşılığı ödünç para verdiği kabul edildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması ve dosya içeriği ve iddianame anlatımına göre 2012 yılı olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2013 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine muhalefet edilmesi nedenleriyle bozulmasına hükmedilmiştir.
4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/294 sayılı Kararı ile; sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafii, her türlü şüpheden uzak, başkaca somut kanıtlarla desteklenmeyen katılan iddiaları doğrultusunda sanığın cezalandırılmasının hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suçtan zarar görenlerin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek sanıktan faiz karşılığı para aldıklarını, karşılığında senet verdiklerini, belirtilen borcu ödedikleri halde sanığın haklarında icra takibi yaptığını belirterek şikayetçi oldukları, yapılan soruşturma neticesinde sanığın tefecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, Mahkemece; zincirleme tefecilik suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/294 sayılı Kararına yönelik sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.11.2023 tarihinde karar verildi.